انتخاب «ساركوزي» به سمت رئيس‌جمهوري فرانسه، يك نكته مهم تاريخي را مطرح مي‌كند: ميتران‌ها، پمپيدوها و دوگل‌هاي فرانسه كجايند؟ در مقام مقايسه با اين غول‌هاي سياسي، هيچ كدام از رقباي ساركوزي، قابل توجه نبودند. آيا اين افول تنها در فرانسه قابل مشاهده است؟ چرا انسان‌هاي بزرگ، چه به معناي فكري و چه به مفهوم اخلاقي آن، ديگر در صحنه سياسي ظهور نمي‌كنند؟ چرا سطح سياستمداران اين قدر افول كرده است؟ چرا هنرپيشگي در سياست جايگاه ويژه‌اي به خود گرفته است؟