خطاب به روحانی اداره ام
تو ملبس به لباس پیغامبر بودی
تقدیس شدی تاریخ و تریبون را قبضه کردی
در محرومترین نقاط سرزمین من برایت منبر ساختند
محل کار من به یک اردوگاه کاراجباری می ماند. همه چیز تحت امرمدیران چکمه پوش اداره هست. کارمندان بایستی اوامر ملوکانه مدیران خود را بی کم و کاست اجرا کنند. مانند همه ادارات ایران اسلامی اقامه نماز جماعت یکی از آیین های اجباری این محیط عجیب و غریب است. باید پشت سر کسی نماز بگذاری که علاوه بر اختلاف عمیق معرفتی و عقیدتی، منتقد و معترض شخصیت و اندیشه اش نیز هستی. باید علاوه بر اقتدا به او، سخنرانی اش را نیز بشنوی و گوش جان بسپاری به فرمایشات بی سر و ته معنوی و حمد و ثنای چاپلوسانه سیاسی این موجود به اصطلاح روحانی.
پی نوشت : متن کامل را حتما در ادامه مطلب بخوانید بخوانید تا دلم سبک بشود.
ادامه مطلب
اعدام ؛ ننگ بزرگ انسان
کشتن آسان است
چندثانیه بیشتر زحمت ندارد
هنر آنست که نکشی و بسازی و رهایش کنی
آنکه محکوم می شود همیشه مجرم نیست چه بسا شاید آنکه محکوم می کند مجرم باشد. به گواه تاریخ انسان های آزادیخواه بیشترین قربانیان این باور ننگین بشر بوده اند. از اعدام انسان های شریف که بگذریم مجرمان واقعی هم آنچنان غیر قابل تحمل نیستند که حق حیاتشان سلب شود. اعدام نه آخرین روش کیفری که بدترین و ننگین ترین حکم قضایی است. به مناسبت ۱۰اکتبر روز جهانی مبارزه با اعدام از دو گونه این ننگ بزرگ نوشته ام : آعدام آزادیخواهان و قصاص مجرمان.
پی نوشت : از نمایشگاه اعدام در فتوبلاگم بازدید کنید.
ادامه مطلب
كنوانسيون حقوق كودك
حکومت های عضو پيمان، خود را موظف می دانند
که کودک را در مقابل هرگونه استثمار سکسی
و سوء استفاده جنسی حمايت کنند
مي خواستم از كودكان بنويسم ولي به نظرم رسيد قبل از هر چيز بهتر است كنوانسيون حقوق كودك مصوبه 20 نوامبر 1989 را مرور كنيم. بهتر نيست؟
متن کامل کنوانسیون در ادامه مطلب
پي نوشت۱ : فتو بلاگ را با روز كودك آعاز كرده ام حتما ببينيد.
پي نوشت۲ : اين دو سايت هم ببينيد : كودكان خياباني ، كودكان مقدمند
ادامه مطلب
رهاورد تلخ یک سفر
دوستی چه زیبا سروده است :
پارچههاي سفيد
كفاف قد تو را نميدهد
بيكفن به خاك ميسپارمت وطن
سفر احمدی نژاد فارغ از پیامدهای اقتصادی ، کنش های رسانه ای و تنش های سیاسی در جهان که از اهانت به شخص شخیص ایشان گرفته تا شعور ملت بزرگ آمریکا، ایران و اسرائیل را شامل می شود رهاورد تلخ دیگری هم داشت که به گمان من روابط ایران با این دو کشور و مضاف بر آن فردای سیاسی کشورمان را رقم خواهد زد.
ادامه مطلب
مهر ؛ ماه تمام من
تاریخ زندگی من از مهرماه شروع می شود
مدرسه برای طبقه من نه خانه دوم که تنها منزل اوست
1 مهر 1364
7 ساله شدم بولیز راه راه سرمه ای ، شلوار چیت سبز رنگ و چکمه های پلاستیکی قرمز روشنم را پوشیدم. تخم مرغ آب پز، پنیرگوسفند و گردوی تر ( صبحانه ) خوردم و خوشحال و مضطرب رهسپار خانه دومم شدم خانه ای که هرگز ندیده بودم اما زیاد شنیده بودم شنیده هایم همه نیکو و زیبا بودند کسی همراهم نیامد نمی ترسیدم ... .
ادامه مطلب
