خم شده ام همچون ۷۰ سالگی هایم.

این جمله بیت الغزل همیشگی زندگی تحصیلی من بوده است: "اگر اینهمه مشکل داری، چرا درس می خونی؟ خوب نخون!!" در طول دوره های ابتدایی، راهنمایی، دبیرستان، کارشناسی و کارشناسی ارشد؛ این عبارت مدام توسط دوست و آشنا در گوش من نواخته شده است. از فامیل و هم محل های خوش قلبم گرفته تا معلمان پر مهر ابتدایی و راهنمایی و دبیران دلسوز دبیرستان و اساتید بزرگوارم در دانشگاه، همه و همه، سالهاست در گوش من آیه یاس می خوانند. آنها می گویند؛ نخوان. اما نمی دانند که اگر حرفشان را گوش می کردم الان کارگر بدبخت برج ها و کارخانه های قالیبافی بودم.

 اوباما اگر یک افغانی زاده بود الان در یک کوره آجرپزی کار می کرد
و شاید هنوز در حسرت یک س.ک.س جان می سپرد!

۷ ماه پیش نوشتم : جهان در دست چوپان زاده ای از نسل بردگان و اینک باراک حسین اوباما فرزند باهوش کنیا مرد پرآوازه جهان و تاریخ دولت - ملتها شده است. من نمی توانم خوشحالی خود را از پیروزی این برده زاده پنهان کنم. من اگر حق رای داشتم به او رای می دادم. پیروزی اوباما قلب مرا خشنود کرد.

 انگار ناف خاورمیانه و آفریقا را با ویرانی، فقر، آوارگی، جنگ، خون و ترور بریده اند.

انسان خاورمیانه و آفریقا بعد از قرن ها جنگ و جهاد، به آرامش و آبادی نیاز دارد. او را باید از زنجیر ایده ئولوژی ها رها کرد. وقت آن رسیده است که کودکان در این مناطق به موسیقی گوش دهند و برقصند و بخندند. جنگ و جهاد، قتل و غارت و فتح و افتخار بس است.

پی نوشت۱: از سر ترس خودسانسوری کرده و متن پست را حذف نمودم. البته هر کسی بخواهد برایش می فرستم .
پی نوشت ۲: نامه ام خطاب به روحانی اداره ام بی ارتباط با قصه حاج آقا گلستانی نیست.