توقیف کارگزاران نه در واکنش به انتشار دو سطر از بیانیه اخیر تحکیم،
که انتقام دولتی ها از طرح دولت وحدت ملی بود.

کارگزاران فدای انتشار دیدگاه های جریان های منتقد دولت شد. این روزنامه اگر چه ارگان حزب کارگزاران بود اما در انتشار بیانیه ها، نظرات و دیدگاه های تحکیمی ها، مشارکتی ها، ادواری ها و "خردادی" ها اغماض نمی کرد. برای مثال در جریانات یکسال اخیر تحکیم، کارگزاران با اتخاذ بی طرفی نسبی به انتشار اخبار، مقالات و بیانیه های دو طرف می پرداخت. پرداختن به اخبار دانشگاه ها و دانشجویان، از مهمترین مباحث این روزنامه بود. گاهی مسائلی در این روزنامه پرداخت می شد که به معنی واقعی کلمه  اختصاصی بودند.

روزنامه تلاشی است برای تجلی حقیقتی از واقعیتی
اما اس ام اس پراکندن شایعه ها است از شایعه ها!
ملتی که نمی خواهد تحلیل و تفسیر بخواند بناچار اطلاعات خود را از شایعه ها می گیرد.

واقعیت این است که جایگاه روزنامه در ایران امروز تحت تاثیر فضای سیاسی و نه به دلیل ظهور سایبر به شدت تنزل پیدا کرده است. تیراژ یک میلیونی تمام روزنامه ها برازنده میلیونها ایرانی نیست. باید به بهنود گفت: بهنود عزیز! دیگر در این کشور روزنامه حکومت نمی کند. حاکم بلامنازع عرصه عمومی نه روزنامه، رادیو و تلویزیون و نه حتی فضای سایبر، که جوک و اس ام اس است.

 این دو بهنود هر دو یک مهم را در ذهن آدمی ماندگار می کنند:
روزنامه خوب است، مهم است، نیاز است

فرزند بهنود در تازه ترین طرح بی نظیر خود، این بار به راستی روزنامه را بر قامت خانواده بهنود دوخته است. او با کپی روزنامه های سیاه و سفید بر تی شرتهای زنانه و مردانه، تاریخ انقلاب ایران را بر تن نسل آگلوساکسون نگاشته است. او در حقیقت نمایشگاه  آثار ۴۰ ساله پدر خود را برپا کرده است انمایشگاهی اما نه در گالری های شیک و بزرگ آمریکا و اروپا که بر  اندام دختران و پسران غرب نشین.

با مقایسه  این دو نشریه شاید یتوان به این مدعا رسید که داخل مرزهای ایران با همه مصیبتها و محدودیتهای بی شمار، باز هم بستر خوبی برای بالندگی ژورنالیستی است

هر چقدر "شهروند امروز"، امروزی تر و تحلیلی تر و پرخواننده تر است. "شهروند کانادا" دیروزی تر، سطحی تر و کم مخاطب تر است. با مقایسه  این دو نشریه شاید یتوان به این مدعا رسید که داخل مرزهای ایران با همه مصیبتها و محدودیتهای بی شمار، باز هم بستر خوبی برای بالندگی ژورنالیستی است. شاید اگر محمدقوچانی و هر کدام از گردانندگان شهروند امروز در برابر برخوردها و ایرادهای بنی اسرائیلی  حاکمیت، راه خروج را برمی گزیدند هرگز نمی توانستند تجربه انتشار " شهروند امروز " را بر تاریخ روزنامه نگاری ایران ثبت کنند حتی اگر در آزادترین و دموکرات ترین کشور دنیا هم قلم می زدند.

وبلاگ ؛ رکن پنجم دموکراسی