خیابانی تنها شیخ خیابان نبود، او شیخ روزنامه، شیخ موسیقی، شیخ تئاتر، شیخ قانون و از همه مهمتر شیخ دموکراسی خواه بود. او ۹۰ سال پیش می گفت: حاکمیت دموکراسی باید در سراسر ایران جاری باشد.

روحانی شیک پوش آذربایجان، پیش از آنکه رهبر آزادیخاهان باشد، یک ژورنالیست است و پیش از آنکه مدیر روزنامه تجدد باشد بانی بزرگ برنامه های کنسرت و نمایش در تبریز است و بیش آن، یک مجتهد دین و یک سخنران مذهبی است و پیش از آن و بیش از همه، یک آزادیخواه تمام عیار است. 

می خواستم آدرس خدا را از او بپرسم و فلسفه نماز را و چرایی روزه را و امکان معاد را

چهل سال آزگار، افکار او در این کمیابی اندیشه و راستی، نشخوار می شود
اما هرگز از بین نمی رود او جاودانه است

جلال تنها روشنفکری است که کتابهایش همزمان در قفسه تجددخواهان و حجله روحانیون قرار گرفت. جلال از معدود روشنفکرانی است که در کنار کار حزبی و تشکیلاتی رساله های فلسفی نوشت و در عین حال به رمان پرداخت و از سفر نیر غافل نبود. جلال مرد تمام روزگار خود بود. او را نمی توان نستود. و البته نمی توان نقد نکرد.

مرگ خسرو، قطعی برق، ناامیدی ایرانیان
چه مثلثی است این مثلث

 قصه هایش هر کدام به تنهایی یک مانیفست هستند
مانیفست برابری و عدالت

امروز ۹ شهریور سالمرگ دو اسطوره بزرگ مشرق زمین است تندباد مدرنیته اگرچه هرگونه استواری را محو و نابود می کند اما این دو اسطوره را از ذهن و دل من نکنده است. یکی معلمی است اندیشمند که من نوجوانی ام را با داستان هایش زیسته ام و حیات و اندیشه اش جوانی ام را سیراب کرده است:صمد بهرنگی؛ نویسنده ای بی نظیر و موجودی افسانه ای. دیگری خواننده است بازهم اندیشمند که من پیری ام را به وقت جوانی با صدایش غنوده ام موسیقی او در اوج اعتراض به انسان آرامش می دهد: فرهاد مهراد؛ مرد تنهای مشرق زمین.

صدایش سمفونی رهایی است

سالهاست دانشجویان دست در دست ، پایکوبان می خوانند :

یار دبستانی من ، با من و همراه منی
چوب الف بر سر ما، بغض من و آه منی
حک شده اسم من و تو، رو تن این تخته سیاه
ترکه ی بیداد و ستم ، مونده هنوز رو تن ما
دشت بی فرهنگی ما هرزه تموم علفاش
خوب اگه خوب ؛ بد اگه بد ، مرده دلای آدماش

كاش شهريار شاعران ، شاعر شهرياران نبود

شهريار شاعران

شهريار بحق شهريار شاعران است جامعيت ادبي و نوآوري هاي بي نظير در اشعار او گواه اين ادعا است. 
 
شاعر شهرياران

شهريار اما شاعر شهريان نيز هست. او همه شهريان و بزرگان را ستوده است.

دين او با دموکراسی و حقوق بشر منطبق بود

امروز سالمرگ پدر طالقانی است نمی دانم چرا با اینهمه انتقاد از شعار و خطبه وقتی تصویر او را می بینم شاد می شوم. احساس می کنم او  ممتاز از دیگران است پدیده ای منحصر به فرد در صنف روحانیت.
اگر او بود من هرگز زشت نمی ماندم .شاید او می توانست به پرسش های روحم جواب دهد.شاید اگر بود من اینقدر بی پناه نبودم.