برای رهایی از بلای خانمان سوزی که در چند قدمی آن هستیم تنها یک راه داریم، "انقلابی بمانیم"
ما باید انقلاب کنیم، این بار نه انقلاب سیاسی، نه انقلاب دینی و نه انقلاب مخملی که انقلاب اخلاقی.

انقلاب اخلاقی به تظاهرات میلیونی، به خون بازی و خون ریزی، به تشکیلات زیر زمینی، به مبارزه مسلحانه و ... نیاز ندارد. انقلاب اخلاقی در درون مان اتفاق می افتد. برای این انقلاب هرگز کسی زندان نخواهد رفت. انقلاب اخلاقی تنها راه توسعه ایران است.

     
سياست ورزي به آموزش و پرورش نياز دارد
مكتب نرفتگان نمي توانند ميراث دار آرمان هاي 50 ساله جنبش دانشجويي باشند
كساني كه بليط قطار ندارند نمي توانند مسافر جاده هاي پر پيچ و خم سياست بشوند

اگر زيست اخلاقي را كالاي منحصر به فرد پسامدرنيسم ندانيم مي توانيم از آن به عنوان انباشت تاريخي گذار انسان از لابلاي هزاران معبد و آكادمي ياد كنيم. در ميان هزاران اندوخته نازيباي موجودي سرگشته  و دربدر تنها به يك واژه مي توان اقتدا كرد: اخلاق!  اخلاق تنها معبدي است كه 6 ميليارد خواهر و برادر فارغ از نژاد، جنسيت، مذهب، زبان، رنگ و طبقه مي توانند در كنار هم سر بر بالش آرامش بگذارند و دهكده اي بسازند منهايي مرز ، خون  و ميله.