OUT OF PLACE : خارج از مکان - صد و يك كلمه برای 14 مرداد

---------------------------------------------------------------------------------------------------------- یکشنبه 14 مرداد1386

صد و يك كلمه برای 14 مرداد

101 سال پيش پدران من آزاديستان را گذاشتند و آزادي تهران را ستاندند.

پدران من آنروز نمي دانستند كه چند ماه بعد فرمانده بزرگشان ستارخان در آتش نفاق ياران خود جزغاله خواهد شد.

پدران من نمي دانستند كه 40 سال بعد ازآن رهايي بزرگ ، تهران نشينان چگونه سيلاب خون در تبريزشان جاري خواهند ساخت.

پدران من نمي دانستند كه 100 سال بعد از آن انقلاب بي نظير، آذربايجانشان چسان خونين شهرخواهد شد.

پدران من نمي دانستند كه 101 سال بعد از مشروطه فرزندان وطن چه روزهاي تراژ‍يكي را در سياهچال اوين خواهند گذراند.

پدران من نمي دانستند كه ... .

ابوذر آذران

:من

بعد از سالها دربدری غریبانه در «شهر» به این باور رسیده ام که مرا راهی به اندرون نیست. من اگر چه تمام مدارج و مدارک شهروندی را تحصیل کرده ام اما هنوز دهاتی ام و سر بار «شهر»! من نه یک شهروند عادی با حقوق برابر، که یک شهروند درجه دو هستم با حقوق اعطایی برادران و خواهران شهری ام!!
«شهر» خانه من نیست. خانه من پشت تاریخ گم شده است. نه چشمهای زیبای شهرزاده ها و نه چشمهای بی نور من روستازاده، هیچکدام نمی توانند خانه مرا بیابند. خانه من انگار در زلزله مدرنیته ویران شده است. تمام هویت و شخصیت من که موجب احترام و موجد پرستیژ در «شهر» است، زیر آوار این زلزله دفن شده. من بی مکانم! بی در کجا! بی مکانی تجربه ای است تلخ و ویران گر و بی درکجایی نوعی بی نوایی و گمگشنگی است، چیزی فراتر از بی خانمانی، بی خانمانی ژان وال زان را می توان تصور و تحمل کرد اما بی درکجایی چنان موهوم و شکننده است که ادوارد سعید هم از تصویر این رنج جانکاه عاجز است.
پیشتر در این خانه مجازی از «اندیشه و احساس» می نوشتم، می نوشتم تا با عنوان «صحیفه ای، برای تاریخ» از سوی اهالی «شهر» خوانده شود! اشتباه می کردم! من خارج از این مکانم، بیرون از خانه، اندیشه و احساس یک غریبه چه جای طرح دارد؟
اینجا را کسی می نویسد که اهالی «شهر» حق شهروندی برایش قائل نیستند. این را خودش هم بعد از سالها اعتراض و مقاومت، پذیرفته است، او یک شهروند درجه دو هست و این برچسب نامرئی اما واقعی در تمامی مناسبات، تعاملات، رفتارها و فعالیتهایش نصب العین چشم و گوش و زبان و قلمش خواهد بود.
خیال اهالی« شهر » جمع! شهرتان مال خودتان!
اما این جمله زیبای مهدی بازرگان نیز آویزه گوشتان:
روستایی ها تولیدکننده نان و نبوغ هستند و شهری ها مصرف کنندگان این دو!

صد و يك كلمه برای 14 مرداد

عضویت در خبرنامه وبلاگ

:من

سرفصل ها

از دیگران

وبلاگها

روزنامه نگاران

آرشیو

بازدید